«السلام عليكم يا اهل بيت النبوه و موضع الرساله و مختلف الملائكه و مهبط الوحي و معدن الرحمه و خزان العلم و منتهي الحلم واصول الكرم و قاده امم و اولياء النعم»
ترا به آبها
به ابرها
به باران
به شعرهايي که زاده خواهندشد
به اميد
به خدا
به حقيقت ميسپارم
ترا به سرزمينهايي
كه در روزهاي آتي
شناخته خواهندشد
به جزاير محصور
ميان آبهاي معترض
به بهاري كه در زماني نه چندان دور
خواهد شكفت
ترا به جويهايي كه در روزهاي فرد
در سكون خيالم جاري شدند
به كوههاي نجيب زادگاهم
به مردماني كه سخت كوشيدند
تا زندگي زنده بماند
ترا به اقيانوسها ميسپارم
ترا به لبخندهايي
كه از ميان اشك، از ميان آه
از لايههاي فرياد
شكوفا شدند
به اطميناني كه از نوسان
الهام گرفت
به حق
به والايي
به سرودي ديگر
به معابدي كه نديدهايم و نديدهاند
به پرواز
به پوست انداختن
به بادهاي باران بار
ترا به حق ميسپارم
ترا به آرامش برفهايي كه
آمدند و آب شدند
ترا به خودت
به موعود كتابهاي مقدس
به حقيقت
به استقامت
به اميد
به خدا ميسپارمت
ترا به حقيقت ميسپارمت
كه والاتر از هر چيز است
این دل به وسع غربت نگاه تو نیست
رفتی و ماه را هم برده ای با خود
مهربانم بیاور
ماه فقط مال تو نیست
